آسمان پر ستاره مال من است

دلم باز از تو می گوید آنگاه که قدرت ایستادن را از من گرفته است این روزگار..
چقدر روزهای تکراری سخت است ..

زمان هایی که ثانیه ها را به جرم ایستادن، نه! به جرم صبوری مجازات می کنیم..
ناگفته هایی در دل دارم که هر آن می خواهم بر سر زبان بیاورم ولی ترس دارم ..
از خدا
حال که زبان را بند آورده می خواهم بگویم فقط یه کلمه فقط یه کلمه فقط یه کلمه
آسمان پر ستاره مال من است
میبینی زخم های کهنه شده ی این جسم خسته را..؟
می بینی این نگاه و این تبسم پر از درد را..؟
آسمان پر ستاره مال من است
در روزگاری که مردمشان را با آب دوزخ غسل داده اند هیچ امیدی نیست..
آسمان پر ستاره مال من است
حق من است
+ نوشته شده در جمعه هشتم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 0:47 توسط علیزاده
|
سلام به همه دوستای عزیزی که به ما سر میزنن.